Truffels nosejob

Truffels nosejob

Fotocredits: Edwin de Jongh, via Catvertise
Geschreven door: Femke Marcar

Sinds een paar jaar vertoef ik regelmatig in een plaats die ik omgedoopt heb tot het “wannabe-Gooi”. Nog geen paar kilometer van de rand van het echte Gooi, zie ik hier met enige regelmaat de dames op paardenlaarzen nippend aan een “Chardonneetje” de nieuwste roddels uitwisselen over wat er zich in het weekend allemaal op de hockeyclub heeft afgespeeld. En net zoals in het echte Gooi gaat iedereen hier net zo makkelijk naar de botox-dokter als dat ze naar de supermarkt gaan. Voor een meisje uit de stad zoals ik, dat ook echt niet vies is van een crémetje hier en een algenbadje daar, blijven de net iets te strakgetrokken rimpels toch een vorm van te duur vermaak. Ik laat de botox, nosejobs en lichaamscorrecties waar naalden en messen aan te pas komen voorlopig toch nog even aan mijn neus voorbij gaan.

Gesponsord

Neus.. Daar wil ik het wel even over hebben. Niet over die van mij, hoewel die vast niet zo perfect is dat er niets over te zeggen valt, maar over die van Truffel. Die van Truffel is guitig, klein en zwart. Soms nat, soms net een schuurpapiertje. Het liefst drukt ze hem in mijn nek en dan smelt mijn hart. Met enige regelmaat drukt ze hem ook in de paardenpoep. Dan smelt mijn goede humeur. Ik weet zeker dat haar neus haar al van kilometers afstand vertelt dat er ergens iets lekkers te eten halen valt. En als ze iets stouts gedaan heeft, dan weet ze als geen ander hoe ze moet doen of haar neus bloedt. Die neus van haar.. close to perfect, toch?

Femke met Truffel
Truffel operatie

Helaas bleek Truffels neusje na een inspectie door de dierenarts toch niet zo perfect. Net als veel Franse bulldogs, had ook Truffel een wat te kleine neus. En een te kleine neus betekent te weinig broodnodige lucht. En tja.. dan is er maar één optie de beste: Truffel moest een nosejob. En zo gebeurde het dat ik op een zonnige ochtend Truffel toch wel wat zenuwachtig bij de dierenarts afleverde voor haar operatie. Ze vocht als een klein leeuwtje tegen de narcose, maar al snel vielen haar oogjes dicht. Ik ging weg en hoopte maar dat ze me dit alles ooit zou vergeven. Hoe leg je een hond uit dat iets voor haar eigen geluk en gezondheid is?

Gelukkig verliep de operatie voorspoedig en toen ik haar op ging halen, sprong Truffel al weer vrolijk in de rondte. Met een mooie kap over haar kleine koppie, waarmee ze in het begin tegen iedere deur en ieder obstakel stootte. Maar al snel had ze niet eens meer door dat ze rondliep als een omgekeerde lampenkap en deed ze weer zoals ze voor de operatie ook al deed: vooral erg ondeugend.

En ik? Ik liep met Truffel en haar gekke lampenkap rond in het wanna-be Gooi. Opeens kon ik ook meepraten over naalden en nosejobs. Tegen wil en dank. Dat wel. Maar het leverde me wel veel chardonneetjes op.

Gesponsord