“Rafe en Shiro, en onze nieuwe bank.”

Rafe shiro en ilse - header

Bij een nieuw huis hoort een nieuwe bank. Zeker nadat de oude bank vol rafels en vlekken zat. En nee, wij hebben die vlekken niet gemaakt. Rafe en Shiro hadden de vorige bank volledig opgeëist. Iets wat we met de nieuwe bank niet meer zouden toelaten.

Geschreven door: Ilse Vanherf

Gesponsord

Ze hadden vrij snel door wat ze wel en niet mochten op de nieuwe bank. Al schurend met hun snoeten langs de bank? Dat was vrijwel het enige wat ze nog mochten. Het afleren van de voorste poten op de bank zetten heeft ons nog wel wat tijd gekost. Maar het resultaat mag er zeker zijn!

Op een avond lagen ze met z’n tweeën aan mijn kant van de bank. Al was het eerder in de hoop geaaid te kunnen worden, maar wat was ik toch trots op mijn twee shiba’s. Een keer geen geruzie over wie er wanneer bij ‘mama’ mocht zitten. Het enige nadeel dat we ondervonden was dat de bank een klein beetje lager had mogen zijn. Vooral met onze pup Shiro. We hadden nooit gedacht dat Shiro onder de bank zou passen. Toen ik hem regelrecht onder de bank zag vluchten nadat hij achtervolgd werd door Rafe werd dat duidelijk bevestigd. Ik had namelijk verwacht dat hij op de bank zou springen in plaats van eronder.

Wie had nu gedacht dat die lilliputter eronder zou passen? Wij absoluut niet. Op eerste gezicht heb ik er best wel om gelachen totdat ik doorhad wat de gevolgen waren… Rafe vond het niet fijn dat zijn speelkameraadje ergens onder kon kruipen waar hij niet bij kon. Al krabbend met zijn pootje aan onze nieuwe bank probeerde hij bij Shiro te komen. Geloof mij, toen kon ik er niet meer om lachen. Shiro daarentegen vond alles leuk en bleef maar toekijken.

rafe onder de nieuwe bank

Eerlijk gezegd heeft het mij wat moeite gekost om hem er onder vandaan te krijgen. Als een Shiba niet wil, dan wil hij ook echt niet. Met een andere hijgende Shiba naast mij, al toekijkend hoe ik het probleem ging oplossen, drong de tijd toch wel. Ik wilde echt geen tweede keer een poot in mijn nieuwe bank zien gaan. Je zou denken dat Rafe mij een beetje zou helpen, maar welnee! In plaats daarvan ging Rafe doodleuk in mijn ene oor snuffelen en even later in mijn andere oor en wang zitten likken. En likken aan mijn oren, is iets waar ik absoluut niet tegen kan!

Op die manier ging ik het echt niet voor elkaar krijgen om de pup eronder vandaan te halen. Ik kon niks anders bedenken dan het koffieapparaat aan te zetten. Een koffieapparaat, hoor ik je al denken?

Het koffieapparaat bij ons thuis doet veel, heel veel. Zeker, nadat mijn vriend hen had aangeleerd dat ze een snoepje konden krijgen als hij koffie ging zetten. Aangezien ik zelf veel zin had in een koffie, na deze nutteloze poging, was het de ultieme test om te zien of Shiro zelf onder de bank vandaan zou komen.

En ja hoor, ik kreeg gelijk. Al kruipend naar de andere hoek van de bank stonden er ineens twee snakkende Shiba’s bij de koffiezetapparaat. Snoepjestijd?

Wil je ook meedoen aan deze rubriek? Mail dan naar contact@hondenbaasjes.nl o.v.v. “Column.”

Gesponsord