Gezinsuitbreiding

Gezinsuitbreiding - damla en trix

Geschreven door: Trix Hofstede

Nadat onze hond overleden is, is het ineens wel erg stil in huis. Ik mis mijn wandelingen, iemand die blij is als ik weer thuis kom en alles wat met een hond te maken heeft. Zelfs de geur van natte hond mis ik. Het hele gezin mist een hond in huis dus ga ik al vrij snel op internet zoeken naar een geschikte hond.

Gesponsord

Na twee pittige asielhonden gehad te hebben, wil ik graag een wat makkelijkere hond, maar wel een herplaatser. Dat is een sociale tik van me. Ik wil graag een asielhond of een andere hond die door omstandigheden weg moet. Onze kinderen zouden wel een pup willen, maar zij weten hoe ik denk en ik ben degene die het meest voor de hond gaat zorgen.

Als ik haar foto zie, weet ik dat dit de hond is die ik graag wil hebben. Het is een teefje van 3,5 jaar, bruin/zwart van kleur en ze heeft mooie, lieve, bruine ogen. Ze is goed opgevoed, zindelijk, kan met kinderen omgaan, los lopen en luistert heel goed. Door omstandigheden is ze vaak 10 tot 12 uur per dag alleen thuis. Mijn man wil er nog even over nadenken en intussen visualiseer ik dat ze hier in huis komt wonen.

Gezinsuitbreiding - Damla

Ik bel voor wat extra informatie en we maken een afspraak om te gaan kijken. Er moet van weerskanten een klik zijn is ons verteld en dat is logisch natuurlijk. We rijden naar Amstelveen waar ze vier hoog op een flat woont. Damla heet ze, een kruising Rhodasian-Ridgeback met een labrador. Ze komt voorzichtig naar ons toe en legt haar koppie tegen mijn been. De klik is er en na een lang gesprek wordt ze twee weken later bij ons gebracht. Het wordt een emotioneel afscheid, want haar vorige baas wil haar eigenlijk niet kwijt. Zijn relatie is stuk gelopen en zijn ex wil wel het kind, maar niet de hond. Hij heeft een leidinggevende functie dus dat betekent lange dagen weg. Dan zijn het echt omstandigheden waarom een hond weg moet. Dat doe je dan uit liefde, want een hond die weg kwijnt en zijn behoefte in huis gaat doen houden, is egoïstisch.

Het is wel heel vreemd voor haar natuurlijk. De eerste nacht gaat ze janken en is ze echt heel zielig, dus ga ik naar haar toe, aai haar en blijf een poosje bij haar. Natuurlijk moet ze wennen, maar ik denk dat het best snel zal gaan. Bij ons heeft ze een huis met een ruime tuin en een grasveld. Ook wonen we vlakbij een recreatie gebied waar ik minstens twee keer per dag met haar ga wandelen.

Wil je ook meedoen aan deze rubriek?
Mail dan naar contact@hondenbaasjes.nl o.v.v. “column”.

Gesponsord